Ervaringen van mensen

Afdelingsuitje van de ING door Jacques van der Kraan

Ik wil jullie van harte bedanken voor jullie inzet om dit tot een zeer geslaagd afdelingsuitje te laten worden. Ik heb genoten van alles en mijn ook collega's, het weer werkt ook goed mee.
Ik hoop jullie op kort termijn weer eens te ontmoeten.

Zweden augustus 2009 door Jurjen Broeke

Bij aankomst op de camping Tyngsjo Vildmark zijn de 7 cursisten gereed voor een week van kanoen en bushcraft. In een klassiek VW busje met 5 kano’s op sleeptouw vertrekken we richting het noorden om daar de kano’s in te laden en het water van het meer Kvien op te gaan. Na een stuk peddelen leggen we aan bij een eilandje op het meer om ons eerste kamp op te slaan. Al gauw brand een vuur waarop het water uit het meer gekookt wordt voor thee. Dit zal al gauw een routine worden voor alle cursisten.
Terwijl iedereen zijn tarp ophangt en zijn hangmat installeert, gaan enkele cursisten het water op om te vissen met resultaat: 3 kleine baarsjes die vers geroosterd worden op het vuur. Na een frisse nacht breekt een heldere ochtend aan waarop navigeren met GPS wordt behandeld. Met de kano over het meer naar verschillende van tevoren uitgekozen punten om daarna het kamp op te breken en met onze kano’s terug te gaan naar ons startpunt om verschillende vuurtechnieken te behandelen zoals de vuurboog en de vuurslag. Daarna gaan we naar ons tweede kamp aan het meer, om na het opzetten van onze slaapplaatsen, lekker te gaan zwemmen in het meer.
De volgende ochtend gaan we naar beginpunt om ons voor te bereiden voor landtransport: de kano’s worden op een karretje gelegd en voortgeduwd over de Zweedse paden naar het meer Naren. Eenmaal aangekomen gaan we te water in een langzaam stromend riviertje totdat we bij een overloop aankomen. Hier nuttigen we onze lunch en drinken thee, terwijl we navigeren en kaartlezen behandelen met een kompas ter hand. Na een tweede landtransport gaan we verder op het meer Naren om een nieuw kamp op te slaan aan de westelijke kust. Na een kampvuur en wat thee, gaan we kijken naar het bouwen van een shelter, in 2 groepen worden 2 verschillende onderkomens gemaakt: een lean-to en een A-frame, terwijl het stok-brood (brooddeeg om een verse tak gewikkeld) boven het vuur gaar wordt. De volgende ochtend peddelen we naar het zuiden van Naren om via een landtransport bij het meer Bedsjon te komen. We slaan daar een kamp op om naar strikken en vallen te kijken die gebruikt kunnen worden om eventueel wild te vangen. Ook worden er zetlijnen uitgezet om vis te vangen terwijl we bezig zijn met ons kamp op te zetten. Twee nieuwe manieren van vuur maken worden getoond: met staalwol en een 9V batterij, en een fire piston. Na een heldere nacht onder de blote hemel stappen we in de kano’s om ons voor te bereiden op de laatste twee dagen: de groepsdag en de solo-dag.
Na aangekomen te zijn op de oostelijke kust van Bedsjon, kiest de groep 5 items die ze mee willen nemen, en die ze denken nodig te hebben om met een klein rantsoen te overleven. Dennis en Mark blijven achter terwijl de groep naar de overkant van het meer gaat en een goede plek voor een kamp zoekt. Op een helling wordt een goede plek gevonden met bosbessen in overvloed. De groep splitst zich in mensen die gaan vissen, mensen die bosbessen verzamelen en mensen die een vuur aanleggen. Al snel komen de vissers terug met zeven baarsjes en een 50cm grote snoek. Terwijl de snoek klaargemaakt wordt gaat een tweede team uit vissen, en al snel hebben ze ook beet: een 60cm grote snoek. De 2 snoeken worden klaargemaakt en boven het vuur gebakken. De rantsoenen worden tot de volgende ochtend bewaard en iedereen gaat voldaan naar zijn hangmatje.
De volgende ochtend vertrekken we met zijn allen richting het noorden voor de laatste dag, waarbij ieder voor zich gaat overleven zonder rantsoenen en slechts datgene wat hij op zijn lichaam draagt. De groep verspreid zich over de kust van Bedsjon, en al gauw stijgen er 7 rookpluimen op. Sommigen gaan meteen vissen, anderen bouwen een onderkomen van het materiaal dat om hen heen is te vinden. Tegen de avond begint de lucht te betrekken en begint het zachtjes te regenen. Het vuur sputtert langzaam maar zeker door als iedereen zich terugtrekt in zijn onderkomen. Alles blijft rustig, tot midden in de nacht sommige mensen geluiden horen: een eland trekt langs de onderkomens en zorgt voor spannende momenten. De volgende ochtend komt iedereen weer samen voor een stevig ontbijt van pannenkoeken en wisselt verhalen uit. De laatste kilometers peddelen en een kort landtransport later zitten we weer op de camping waar we begonnen waren. Na veel geleerd en ervaren te hebben, gaat iedereen weer tevreden terug naar huis.

Zweden november 2008 door Sjors Nelenmans

De omgeving waarin wij werden gelanceerd is onbeschrijfelijk fraai en rustig; zeker als je het jachtige Nederland gewend bent. De eerste dag ongeloofwaardig stil weer gehad, een spiegelglad wateroppervlak waaruit sprookjesachtig tussen de zwevende slierten mist eilanden te zien waren met stille, statige dennen- en berkenbomen die boven de mist uit priemden. Op sommige plaatsen lagen oeroude rotsblokken, zo leek het, te rusten op het stille water. Een groot koppel eenden steeg geruisloos links van onze kano's op om in een U-vorm stilletjes om ons heen te vliegen, niet meer dan een meter hoog, om hier en daar af en toe met hun vleugeltippen het water te raken om schuin rechts achter ons weer neer te strijken. Zo zachtjes mogelijk peddelden we door en niemand sprak een woord. Ronduit schitterend. Het tegenovergestelde maakten we ook nog mee: een stevige wind zweepte het water op tot er schuimkoppen op de golven ontstonden, vanaf het land geweldig om te zien en een enorm gevoel van 'leven' als je tegen de elementen peddelde op het water naar het eilandje van je volgende bestemming. Geslapen werd onder 'tarpjes', door ons vakkundig op een veilige plek (na gedegen instructie) op- en uitgehangen. Strak opruimen was weer een ander verhaal, voor mij zeker op de laatste dag een hele uitdaging. De instructie die wij in deze week kregen ging de hele dagen en avonden op een bijzonder prettige manier door. Alles direct toegepast in de praktijk van bijvoorbeeld het vuur maken, leren hoe het aan te krijgen (soms vooral de moed niet opgeven en nog maar een keer tot tien tellen), naar het verzamelen en voorbereiden van geschikt brandhout, water koken en tot verantwoord doven van de vlammen. Kompaslessen, kaartlezen, afstanden inschatten, terrein beoordelen en oriëntatie op de sterren keerde telkens weer terug. De theorieavond in een Tipi-tent waar informatie gegeven werd over de reactie van de mens op noodsituaties opende een voor mij heel nieuwe manier van beoordeling van een mogelijke ‘crisissituatie’. Maken en zetten van model vallen en strikken voor wild kwam op één van de vele eilandjes die we aandeden ter sprake. Vis is gevangen en boven ons eigen vuur klaargemaakt smaakte bijzonder goed! Uniek was het moment in de donkere avond bij een kampvuur op een eiland waarbij op een mondharmonica werd gespeeld. Momenten die ik niet snel zal vergeten. Er is veel kennis overgebracht zonder dat het maar een ogenblik zou kunnen vervelen. Kennis die bij de laatste dag en macht solo voor ons cursisten direct van pas kwam. Het is grappig om te bedenken dat je een week voordien niet zou weten hoe ‘te overleven’ en je na een kleine week toch al aardig kunt redden als mens. Kortom: een memorabele week die wij allen voor geen goud hadden willen missen.